De PAL 8 met mag. 10.9 en een V.tip = 15.4 en de V(HB) = 17.3 is nu niet echt een object voor de Maksutov, maar toch met een grote van 5.2’ boogminuten zijn er enige details te bespeuren.

Bij 75x zwak zichtbaar met een zwakke verheldering naar de kern toe. Indruk van een ronde vorm die tamelijk scherp begrenst is.

Bij 180x idem van uitzicht en nog steeds geen opgeloste sterren in de nevel. Pal 12 opgezocht maar was niet waarneembaar in de Maksutov.

The PAL 8 with a mag. 10.9 and the V.tip = 15.4 and the V(HB) = 17.3

I never thought I could observe this globular with my Maksutov. But with a size of 5.2’ there are some details in this small weak patch.

By 75x it’s a weak round nebula, with a brighter core. The edges are fairly sharp. By 180x still the same details and no solved stars in the nebula.

The SNR G111 7-2.1 close to the radio-source  3C 461 and the SNR PK 124+10.1 both in the constellation Cassiopeia.

Twee SNR (super nova remains) bevinden zich in Cassiopeia en zijn minder bekend onder de amateur astronomen. Hoewel de naam u iets zal zeggen, zult u er waarschijnlijk nog niet aangedacht hebben om dit object waar te nemen. Cassiopeia A of de radiobron 3C 461 tezamen met de SNR G111 7-2.1. vormen de recente SNR die maar een grote bezit op foto’s van circa 5’. Volgens mij bezitten de helderste delen een geschatte magnitude van 14 a 15. De SNR zou circa 11.000 Lichtjaar ver staan en ontstaan zijn rond 1667. Om de eerste zwakke lichtstralen te ontwaren van het helderste deel ter grote van 1.5’ had ik een vergroting nodig van 113x(42’) met de 20mm Nagler met OIII plus een exacte locatie via sterrenkaart op de pc. Alleen de omtrekken van het helderste deel waren zichtbaar. (Zie figuur 4 en 4a) Dus de vergroting opvoeren was hier de boodschap. De 12mm Nagler met een vergroting van 188x(25’) gaf mij een beter beeld en een eerste impressie van een dwarsbalk in het center. Net zoals het cijfer 8. Alle andere omliggende delen waren niet haalbaar. De beste verhouding was 321x(15’) met de 7mm Nagler met een gewone LPR filter op. Zoals je ziet op de tekening was alleen het helderste deel van de SNR haalbaar. Ook de balk die de ovaalachtige vorm verdeeld in twee is prominent aanwezig bij de grootste verhouding. Beide SNR heb ik meerdere malen waargenomen maar telkens was alleen het helderste deel haalbaar met de 20” Newton.

Both these SNR are located in the constellation Cassiopeia. the first one is the G111 7-2.1 close to Cassiopeia A.

Its a object less know to the amateur astronomer, however the name CAS-A will sound familiar. Its a difficult object to observe. The recent shaped SNR shows an a picture about 5’ in size. But visual I only see the brightest parts of the SNR with a size of 1,5’. Those parts have a estimated magnitude between 14 - 15. The distance should be 11.000 LY.  The SNR started his existence some where in 1667. The first elusive details where visual at 113x and OIII with the 20” Newton. Only the circumference of the SNR brightest part where visible. (see fig: 4a) .  When I used a bigger magnification 188x it improved a lot, the brightest area was better to observe and showed within the first sign of a bar dividing the shape of the SNR in two parts. The shape was similar to the number 8. 321x  and a LPR filter was the best ratio to observe the SNR. all the brightest parts and the bar where prominent visible. 

Het volgende object is de SNR PK 124+10.1 (zie daarvoor figuur 5). Deze SNR bezit een grote van circa 4.5’x2’ en is heel diffuus. U kunt deze nevel eigenlijk goed vergelijken met een dwarf-galaxy van magnitude 14.

Tamelijk groot, onscherp uitvloeiend in de achtergrond met een lichte verheldering in de lengte van de lange as. Beste verhouding 188x met OIII waarbij de grote geschat word op 3’x1.5’. Voor het succesvol waarnemen van dit type objecten is een perfecte locatie volgens de sterrenkaart nodig en dit vergezeld van een donkere sterrenhemel. Dus verhuis maar die grote dobson, gewapend met een gedetailleerde sterrenkaart kunt u de geheimen van de mooie koningin Cassiopeia ontsluieren terwijl deze hoog aan de hemel staat. Zeker niet vergeten om de Abell 85 waar te nemen dit is ook een SNR in Cassiopeia.

The next object is the SNR PK 124+10.1. the size of the SNR on the picture is about 4,5’x2’. The first impression that I had was, very diffuse and a lot of similarities with a Dwarf galaxy. Big with unsharp edges flowing out in the background. There was a brighter part visible equal with the long axes of the nebula. A 188x with OIII was the best solution to observe this faint SNR, the size I estimated was 3’x1,5’. Both super nova’s where multiple times observed on different nights with the 20” Newton. ( see fig:5)